ホーム › フォーラム › ウイニングポスト8 2016 掲示板(テスト) › (FB2) The Paladin of the Night (Rose of the Prophet)
このトピックには2件の返信が含まれ、1人の投稿者がいます。4 時間、 19 分前に amilin22 さんが最後の更新を行いました。
-
投稿者投稿
-
Caitlin OliphantThe Paladin of the Night
(Rose of the Prophet, #2)
by Margaret Weis, Tracy Hickman📕 The Paladin of the Night | CLICK HERE 📕
- Language: english
- Publisher: Spectra
- Genres: fantasy, fiction, magic, dragonlance, epic, novels
- ISBN: 9780553279023 (0553279025)
- Format: paperback, 375 pages
- Release date: April 1, 1989
- Series: Rose of the Prophet, #2
- Author: Margaret Weis, Tracy Hickman
About The Book
After the overwhelming defeat of their tribes, Khardan and Zohra find themselves prisoners of an evil god’s disciples — and in danger of losing their honor, their lives and their souls! Second in yet another of Weis and Hickman’s epic fantasies.
PDF ebook The Paladin of the Night by Margaret Weis download on Audible. TXT The Paladin of the Night on iPhone. MP3 book The Paladin of the Night Margaret Weis read.
winningpost8Private Eye Protector ~ Shirlee McCoy ~ 9780373444649
amilin22Mənim adım Teymurdur, qırx bir yaşım var və peşəm tərcüməçidir. Son on ildə əsasən portuqal dilindən tərcümələr edirəm, çünki bir vaxtlar Braziliyada iki il yaşamışam və orada bu dili öyrənmişəm. Həmin illər mənim həyatımın ən maraqlı dövrü idi, çünki Rio de Janeironun küçələrində gəzərkən dünyanın nə qədər rəngarəng olduğunu başa düşdüm, insanların necə fərqli yaşadığını gördüm, amma eyni zamanda da başa düşdüm ki, hər yerdə insan eynidir — sevir, qorxur, ümid edir, itirir. Bakıya qayıdandan sonra həyatım daha sakit oldu, demək olar ki, monotonlaşdı. Mən evdən işləyirəm, sifarişlər elektron poçtla gəlir, mən onları tərcümə edirəm, geri göndərirəm, pul alıram, yenidən gözləyirəm. Bu dövrə hər gün təkrarlanır və bəzən elə olur ki, mən özümü bir maşın kimi hiss edirəm, sadəcə funksiya yerinə yetirirəm, yaşamıram. Ailəm yoxdur, heç vaxt evlənməmişəm, anam-atam vəfat ediblər, bir bacım var, o da Moskvada yaşayır və ildə bir-iki dəfə zəng edir. Deməli, mən təkəm və bu təklik bəzən məni elə boğur ki, divarlar üstümə gəlir.
Keçən ilin noyabrında bir layihə üçün üç günlük Bakıdakı bir oteldə qalmalı oldum, çünki müştəri ilə görüşlər səhər tezdən başlayırdı və mənim evim şəhərin o biri tərəfində idi. Otel normal idi, böyük deyildi, amma təmiz və sakit idi, pəncərədən Xəzərin bir parçası görünürdü. Axşamlar işim bitəndən sonra otağıma çıxırdım, televizoru açırdım, amma heç nəyə baxmırdım, sadəcə səs olsun deyə. Bir axşam telefonumu götürüb Braziliya xəbərlərini oxuyurdum, çünki həmin ölkə mənim üçün həmişə maraqlı olub və orada baş verənləri izləməyi sevirəm. Elə həmin gecə qarşıma bir reklam çıxdı, portuqal dilində yazılmışdı və orada mostbet é confiável kimi bir ifadə vardı, hansı ki mən oxuyanda güldüm, çünki bu, sanki mənə sual verirdi — etibarlıdır, yoxsa yox? Mən tərcüməçi adamam, sözlərlə işləyirəm, ona görə bu cür ifadələr məni həmişə maraqlandırır, çünki sözün arxasında nə dayandığını bilmək istəyirəm.
O gecə yata bilmədim, çünki beynimdə həmin sual fırlanırdı. Mən durub noutbuku açdım və araşdırmağa başladım. Oxudum, forumları gəzdim, rəyləri yoxladım, hətta bəzi YouTube videolarına baxdım, çünki mənim xarakterim belədir, hər şeyi hərtərəfli öyrənmədən addım atmam. Gördüm ki, insanlar müxtəlif fikirlər deyirlər, bəziləri tərifləyir, bəziləri tənqid edir, amma ən çox diqqətimi çəkən o oldu ki, bir çox istifadəçi yazırdı ki, pul çıxarılması ilə bağlı problem olmur, bu isə mənim üçün ən vacib məsələ idi. Çünki mən eşitmişdim ki, bəzi platformalar var ki, qazandırır, amma pulu çıxartmaq istəyəndə müxtəlif bəhanələr gətirirlər. Mən düşündüm ki, bəlkə bir cəhd edim, çünki hər halda oteldə təkəm, heç nə etmirəm, sadəcə divara baxıram. Mən qeydiyyatdan keçdim və cəmi iyirmi manat qoydum, bu, mənim üçün bir axşam yeməyinin pulu idi, itirsəm də, heç nə olmazdı.
İlk günlərdə mən sadəcə baxırdım, heç nə etmirdim. Axşamlar otel otağında oturub oyunları araşdırırdım, qaydaları oxuyurdum, hansı oyunun necə işlədiyini anlamağa çalışırdım. Çünki mənim təbiətim belədir, mən tələsmərəm, mən əvvəlcə öyrənməliyəm, sonra addım atmalıyam. Braziliyada yaşayarkən də belə idim, əvvəlcə dili öyrəndim, sonra danışdım, əvvəlcə insanları tanıdım, sonra dostlaşdım. Bir həftə sonra qərar verdim ki, bir cəhd edim və ilk mərcimi etdim. Uduzdum. Sonra ikinci, üçüncü, dördüncü, ard-arda uduzdum və iyirmi manatım on iki manata düşdü. Mən əsəbiləşmədim, əksinə güldüm və öz-özümə dedim ki, Teymur, sən axmaqsan, oteldə istirahət etmək əvəzinə burada oturmusan və pul itirirsən. Amma elə həmin anda, sonuncu cəhdi edim deyə düşündüm və üç manat mərc etdim. Ekranda nəticə açıldı və mən donub qaldım — uduş. Kiçik bir uduş idi, cəmi on beş manat, amma o an mənim üçün elə bir hiss idi ki, sanki qaranlıq bir otaqda işıq yandı. O gecə yatağa uzandım və uzun müddət tavana baxdım, beynimdə həmin an fırlanırdı və mən başa düşmədim ki, bu nə idi — sadəcə şans, yoxsa nəsə başqa.
Sonrakı günlərdə mən bu işi ciddi qəbul etməyə başladım və gördüm ki, bu platforma həqiqətən də rahatdır, çünki mən noutbukdan da, telefondan da girə bilirəm və istənilən vaxt, istənilən yerdə bir neçə dəqiqə oynaya bilirəm. Oteldə qaldığım üç gün ərzində mən bir neçə dəfə oynadım və balansım tədricən artdı, iyirmi manatım qırx manata çevrildi. Böyük pul deyildi, amma mənim üçün əhəmiyyətli idi, çünki bu, mənim ilk real qazancım idi və mən başa düşdüm ki, əgər ağıllı oynasam, buradan həm zövq ala, həm də bir az qazana bilərəm. Oteldən çıxanda artıq qərar vermişdim ki, bu işi davam etdirəcəm, amma ehtiyatlı şəkildə, heç vaxt həddi aşmadan.
İki həftə sonra ilk böyük uduşum gəldi və o gecəni heç vaxt unutmayacağam, çünki o gecə həm də mənim ad günüm idi. Qırx bir yaşım tamam olurdu və mən tək idim, heç kim məni təbrik etmirdi, bacım Moskvadan bir mesaj yazmışdı, bir də iki-üç dostum zəng etmişdi, hamısı bu qədər. Axşam özümə bir tort aldım, çaydan qoydum, şam yandırdım və oturub özümü təbrik etdim. Sonra noutbuku açdım və asta-asta oynamağa başladım. Birdən ekranda elə bir kombinasiya açıldı ki, mən nəfəs almağı unutdum. Dörd yüz manat. Qırx bir yaşımda ilk dəfə belə bir pulu bir anda qazandım və o an mən nə edəcəyimi bilmədim. Ayağa qalxdım, otaqda gəzdim, sonra yenidən oturdum, ekranı yoxladım, bir neçə dəfə yenilədim, çünki inanmırdım. Sonra öz-özümə güldüm və dedim ki, Teymur, bəlkə də bu, taleyin sənə ad günü hədiyyəsidir. O gecə səhərə qədər yata bilmədim, çünki beynimdə həmin ekran, həmin rəqəm, həmin an fırlanırdı və mən başa düşdüm ki, bu, sadəcə pul deyil, bu, bir həyəcan, bir sevinc, bir həyatın kiçik bir parçasıdır.
Ertəsi gün pulu çıxartdım və heç bir problem olmadı, bir neçə saat ərzində kartıma köçdü. Elə o anda mən o sualı xatırladım — mostbet é confiável — və öz-özümə dedim ki, bəli, mənim təcrübəm göstərdi ki, etibarlıdır, çünki pul bir neçə saat ərzində gəldi, heç bir bəhanə, heç bir gecikmə olmadı. O pulu nə etdiyimi soruşsanız, deyim: iki yüz manatı bacıma göndərdim, dedim ki, bacı, bu sənin üçündür, qardaşın ad günündə sənə hədiyyə edir. Yüz manatı özümə yeni noutbuk almaq üçün ayırdım, çünki köhnə noutbkum artıq işləmir, hər dəfə açanda məni əsəbiləşdirir. Qalan yüz manatı isə xərcləmədim, banka qoydum, dedim ki, bu, mənim ehtiyatımdır, gözlənilməz bir gün üçün, bəlkə xəstələnərəm, bəlkə nəsə lazım olar. Bacım soruşdu ki, Teymur, bu pul haradan gəldi? Mən düzünü dedim, dedim ki, bacı, bir onlayn platformada qazandım, mostbet é confiável deyilən bir yerdə oynayıram, sadəcə əylənirəm, çox pul xərcləmirəm. O əvvəlcə narahat oldu, dedi ki, qardaş, bu işlər təhlükəlidir, eşitmişəm ki, insanlar hər şeylərini itirirlər. Mən ona dedim ki, bacı, qorxma, mən həddi bilirəm, mən heç vaxt itirdiyimdən artıq xərcləmirəm, mən həmişə qazandığımı bir kənara qoyuram. O bir az rahatlaşdı, amma yenə də hər dəfə zəng edəndə soruşur ki, qardaş, bu gün nə qədər uduzdun, mən də gülüb deyirəm ki, bu gün heç nə, sadəcə oturub baxdım.
Düzünü deyim, bu təcrübə mənə çox şey öyrətdi və ən əsası, mən öz xarakterimi daha yaxşı tanıdım. Mən həmişə düşünürdüm ki, mən səbirli adamam, çünki tərcümə işində saatlarla otura bilirəm, eyni cümləni on dəfə yaza bilirəm, heç nə demədən, sadəcə gözləyə bilirəm, amma bu oyunlar göstərdi ki, mənim səbrim də bir həddə qədərdir. Bir dəfə elə oldu ki, ard-arda beş əl uduzdum və içimdə bir səs dedi ki, davam et, indi mütləq qazanacaqsan, mərcini artır. Mən o səsi dinləmədim. Noutbuku bağladım, durub pəncərənin yanına getdim, çölə baxdım, Xəzərin üzərində ay işığı vardı, dalğalar yavaş-yavaş gəlirdi və mən özümə dedim ki, Teymur, bu gün kifayətdir, sabah yeni gündür, sabah yenidən cəhd edərsən. O gecə yatdım, səhər durdum, işə başladım və axşam qayıdanda gördüm ki, dünənki uduşlarım hələ də yerindədir, heç nə itirməmişəm. Bu, mənə bir dərs oldu — heç vaxt qəzəblə, əsəbiliklə oynammaq lazım deyil, çünki o zaman beynin deyil, hisslərin qərar verir və hisslər həmişə doğru qərar vermir.
İndi mən hər gün, xüsusən də axşamlar, noutbuku və ya telefonumu götürüb bir az oynayıram. Bu, mənim üçün bir rituala çevrilib, necə ki əvvəllər axşamlar darıxırdım, indi həmin saatlarda özümü məşğul edirəm, beynimi işlədirəm, vaxtı maraqlı keçirirəm. Çox vaxt uduzuram, bəzən qazanıram, amma ən əsası odur ki, mən bu prosesdən zövq alıram və heç vaxt işimə, həyatıma zərər vermirəm. Bu oyunlar mənə təkcə pul qazandırmır, həm də beynimi işlədir, yaddaşımı gücləndirir, çünki müxtəlif oyunlar var, hər birinin öz qaydası var, onları yadda saxlamaq lazımdır, strategiya qurmaq lazımdır. Mən özümü bir növ gənc hiss edirəm, elə bil ki, yenidən Braziliyaya gedirəm, yeni bir mədəniyyət öyrənirəm, sadəcə bu dəfə səyahət etmirəm, evdə otururam. Bir dəfə dostum Fərid gəldi, çay içdik, söhbət etdik və o gördü ki, mən noutbukda nəsə edirəm, soruşdu ki, Teymur, nə edirsən? Mən dedim ki, Fərid, onlayn oyunlar oynayıram, mostbet é confiável deyilən bir platformada. O təəccübləndi, dedi ki, Teymur, sən dəli olmusan? Mən güldüm və dedim ki, yox, Fərid, mən dəli olmamışam, mən sadəcə özümə bir məşğuliyyət tapmışam, sən də istəsən, sənə də öyrədərəm. O tərəddüd etdi, sonra dedi ki, yox, mən qorxuram, mənim qardaşım deyir ki, bu işlər təhlükəlidir. Mən ona dedim ki, hər şey təhlükəlidir, əgər sən həddi bilmirsənsə, hətta çay içmək də təhlükəlidir, amma mən həddi bilirəm, mən heç vaxt artıq xərcləmirəm, mən həmişə qazandığımı bir kənara qoyuram.
Bir gün elə oldu ki, ard-arda bir neçə gün uduzdum və özümü çox pis hiss etdim, hətta bir anlıq düşündüm ki, bəlkə bu işi tamamilə dayandırım. O günlərdə bacıma zəng etdim və dedim ki, bacı, mən bir neçə gün pis keçirdim, pul itirdim. O dedi ki, qardaş, sənə demədim, bu işlər təhlükəlidir? Mən dedim ki, bacı, itirdiyim pul elə böyük deyildi, sadəcə otuz manat idi, amma mənim üçün məsələ pul deyil, məsələ odur ki, mən özümü idarə edə bilmirəm. O bir az susdu, sonra dedi ki, Teymur, sən mənim qardaşımsan, sən həmişə ağıllı olmusan, özün qərar ver, amma unutma ki, həyatda hər şeydə balans olmalıdır. O sözlər mənə çox təsir etdi və mən özümə söz verdim ki, heç vaxt həddi aşmayacam, heç vaxt işimi unutmayacam, heç vaxt bu oyunu həyatımın mərkəzinə qoymayacam. O gündən sonra mən daha diqqətli oldum, hər gün limit qoydum, hər həftə öz hesabatımı yoxladım və gördüm ki, əgər ağıllı oynasam, bu, həqiqətən də sadəcə bir əyləncədir, başqa heç nə.
Bu gün mən geriyə baxıram və düşünürəm ki, bəlkə də bu, sadəcə bir təsadüf idi, bəlkə də heç nə olmayacaqdı, əgər o axşam qarşıma o reklam çıxmasaydı, əgər mən o ifadəni oxuyub maraqlanmasaydım, əgər o iyirmi manatı qoymasaydım. Amma oldu və mən bundan şikayət etmirəm, əksinə, şükür edirəm, çünki bu təcrübə mənə çox şey öyrətdi. Birincisi, səbir, çünki hər şeyin öz vaxtı var, tələsmək heç vaxt yaxşı nəticə vermir. İkincisi, özünü idarə etmək, çünki hər şeyin həddi var, həddi aşanda həzz əzaba çevrilir. Üçüncüsü, həyatın kiçik anlarından zövq almaq, çünki bəzən ən böyük sevinc sadəcə gözləmə anında olur. Və nəhayət, mən öyrəndim ki, tək yaşamaq o qədər də pis deyil, əgər sənin yanında noutbukun varsa və sən özünə maraqlı bir məşğuliyyət tapmısansa. Mən bu məşğuliyyəti tapdım və bu, mənə təkliyimi unutdurdu, mənə axşamlarımı maraqlı etdi, mənə yeni bir həyəcan verdi və mən bu həyəcandan zövq alıram. Sonda sizə bir şey demək istəyirəm: həyat çox qısadır və onu darıxdırıcı keçirmək axmaqlıqdır, xüsusən də tək qalanda, xüsusən də böyük bir şəhərdə. Əgər siz də mənim kimi özünüzü tək hiss edirsinizsə, bəlkə bir cəhd edəsiniz, bəlkə özünüzə bir hobbi tapasınız, bəlkə yeni bir dünya kəşf edəsiniz. Amma unutmayın, hər şeydə olduğu kimi, burada da əsas şey balansdır. Özünüzə limit qoyun, əylənin, qazanın, itirin, amma heç vaxt həyatınızın digər sahələrini unutmayın, çünki ən böyük uduş, əslində, sağlam və xoşbəxt bir həyatdır. Mən bunu qırx bir yaşımda, otel otağında, noutbukun işığında öyrəndim və bu gün özümü hər zamankından daha yaxşı hiss edirəm. Ümid edirəm ki, siz də öz yolunuzu tapacaqsınız, istər oyunlarda, istər həyatda, istərsə də hər ikisində. Uğurlar!
-
投稿者投稿
